Welcome to Blog

“Ik zou haar het liefst weer thuis hebben.”

“Dit is toch anders.” ik weet nog dat ik dat dacht toen ik eindelijk de doelbewuste brug gevonden had waar voorheen de rubriek “Oer de brêge” gemaakt werd. Ik heb het portretteren van voorbijgangers geleerd in Drachten, en iedere plaats heeft zo ook zijn eigen sfeer en type mensen, dus het was even wennen. Als […]

Read More
“Niet klagen, het is mooi weer!”

Dit is Renze, ik kom hem tegen terwijl hij de rotonde op de Lange West aan het overkijken is. Rustig zit hij op het muurtje van Kamminga, en dit is een plek waar hij al een tijdje komt; Ja zegt u het maar, u zat hier toen na de oorlog? “Ik zat hier na de […]

Read More
“Nee, drie weken.”

Al gezellig kletsend kom ik deze dames tegen; het is moeder Johanna (71 jaar) en dochter Michelle (46 jaar) die samen de stad in gaan om te winkelen. Johanna komt hier uit Drachten en haar dochter woont momenteel met haar zoon van negen in Venhuizen. Wat maakt jullie gelukkig? “Zo een dagje even; de stad […]

Read More
“Op een hele bijzondere wijze”

Dit zijn Reinder Arie, of gewoon “Rein” en Tineke. Hij is 85 en zij is 82 en ze wonen beiden in Drachten, laten we maar direct beginnen. Om de leesbaarheid te verhogen hebben we wat zij zegt gecursiveerd: Wat maakt jullie gelukkig? “Dat we nog samen zijn, nou, dat we iedere morgen zeggen: joh, goeiemorgen, […]

Read More
“Dan was ik reisfotograaf geworden”

“Ik zoek het in de details!” Zo begint het gesprek met Rob, Rob is 68 jaar en woont in Drachten, zo bij het Raadhuisplein is hij vaak te vinden. Hij laat een paar foto’s zien die hij pas geleden gemaakt heeft bij een banketbakker, en daarna een paar van uit de natuur. Zijn favoriet; een […]

Read More
“Empathie! Nooit apathie!”

Deze breed glimlachende meneer kwam ik ondertussen al voor de tweede keer tegen, dan is het toch echt wel tijd om iemand aan te spreken en zodra ik vroeg of ik zijn portret mocht maken gebaarde Ata dat hij dat graag wilde. Hij is trouwens 66 jaar oud en woont in Drachten.

Wat maakt u gelukkig?

“Ik ben heel optimistisch, empathie! Nooit apathie! ( hij schudt afkeurend met zijn hoofd ). Ik kom uit Afghanistan en heb daar een hele hoge opleiding gehad. Ik en afgestudeerd in Internationale Betrekkingen. Daarna heb ik voor de minister van Buitenlandse Zaken gewerkt. Ik ken vijf talen: petit Frans, Russisch, Engels, Farsi, mijn moedertaal Pastoe, dat is net als Fries en Nederlands?”

Ja dat is een eigen taal ja.

“Ow dan kan ik er zes! En Nederlands. En nu ben ik werkloos hahah! Nee met pensioen, dat klinkt beter.”

Dat klinkt veel beter ja! Hoe lang woont u al in Nederland?

“Twintig jaar geleden ben ik hier naartoe gekomen.” En met lichte trots voegt hij eraan toe: “En ik woon nog steeds in hetzelfde huis, hetzelfde rayon en de zelfde stad!” Dan verandert de toon van zijn stem: “Nederland is een veel vrijer land, onze cultuur is veel geslotener, niet zo naar buiten gericht.”

Mocht dus iemand nog opzoek zijn naar een persoon geschikt voor internationale betrekkingen, die zich verstaanbaar weet te maken in zes talen? Ata klonk alsof hij nog wel zin had om een tijdje door te kunnen werken, en een vriendelijker gezicht om je te presenteren kun je je niet wensen.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Van alleen maar spelletjes spelen word je ook niet fit”

“Ik hou van videogames, ja daar kan ik echt blij van worden.” “En daarnaast hou ik van

“Mensen om me heen.”

Sommige personen kwam je dagelijks tegen, waarna elkaar daarna weer voor jaren uit het oog te verliezen ( denk bijvoorbeeld aan het zusje van je schoolkameraad ). Toch is het dan best wel grappig elkaar later weer eens tegen te komen. “Waar ik blij van kan worden, nou wat een vraag zeg. Maar nu ik […]

“Oma is druk met niets!”

Langzaam maar zeker begint het steeds iets vroeger donker te worden, en daar worden sommige mensen iets somberder van, Seppie niet. Seppie is blij, laten we kijken wat ze ons kan vertellen. “Iets specifieks waar ik blij van kan worden, tja, er is niet echt één ding, maar als ik iets moet noemen voor je […]

Read More
“Ze is écht mijn beste vriendin”

Welkom terug, het is een tijdje geleden dat ik jullie wat heb laten zien van de foto's en portretten die ik gemaakt heb, en ik heb er persoonlijk een hekel aan als mensen zich verontschuldigen als ze een tijd lang niks geplaatst hebben, sterker nog, als ik excuses zou gaan maken zou ik afbreuk doen aan een van de mooiste dingen die me had kunnen overkomen ( en waarschijnlijk zou ik op de bank kunnen slapen als ze het zou lezen ;P) ) dus zonder excuses, maar juist met trots; op 21 september jongstleden ben ik getrouwd met de liefde van mijn leven, Merle.

Een totaal nieuw leven, met een nieuwe omgeving, een huwelijksreis, veel klussen (en nog veel te doen), leren koken, nieuwe vrienden leren kennen en wat al niet, dus als iemand zich afgevraagd heeft waar de portretten gebleven zijn. Ik heb ze voor jullie bewaard, want ik ben zeker niet opgehouden met het maken van deze stukken. En vanaf nu zullen ze ook geregeld weer te vinden zijn op wakenco.com.

Zonder meer poespas, ik presenteer jullie, het portret van Drachten:

“Daar heb ik vroeger ook al eens aan mee gedaan! Naja vorig jaar, toen deed ik hier nog stage!” en dat klopt, Laura had ik vorig jaar al eens gesproken voor dit project, nog van voordat het in de Drachtster Courant verscheen. Vandaag liep ze met haar beste vriendin Hanne door Drachten en ondertussen is ze geslaagd voor de stage die ze deed. Beide wonen in Drachten en zijn nog 19 jaar oud. “Wanneer komt het in de krant, want als het na volgende week is dan zijn we twintig!”

Wat maakt jullie gelukkig?

Hanne vertelt: “Van kinderen! Niet van zelf kinderen krijgen maar ik werk met kinderen, peutertjes! Nee geen basisschool, dat haat ik hahah! Nee maar met kinderen werken is wel echt mijn passie. En dat doe ik bij de peuterspeelzaal.”

En als je terug in de tijd zou kunnen gaan om iets te veranderen, wat zou je dan anders doen?

Laura neemt het woord: “Ik denk toch wel dat ik dan beter mijn best zou doen op school, dan denk je nog niet zo na over je toekomst. Maar als je net even wat beter je best doet dan kun je eerder komen waar je wilt wezen in plaats van met een omweg. En dat gaat dan soms om een cijfer dat je beter kon halen! Maar als ik dat gedaan zou hebben dan hadden we elkaar niet ontmoet, dus eigenlijk zouden we het juist niet anders willen doen hahah!”

Jullie zijn wel echt goede vriendinnen begrijp ik?

“Ja ze is echt mijn beste vriendin!”

Het gebeurt nog niet zo vaak, maar zo nu en dan tref ik dan toch weer mensen die ik eerder geportretteerd heb. Het is echt leuk om ze dan weer eens te spreken en te kijken hoe het nu met hen gaat, dus hebben we eens gesproken, ook al is dat een tijd geleden, stap op me af en en vertel me hoe het nu met je gaat.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Daarom zijn we zo gek op Nederland”

Zo, jullie lopen lekker rond! ( soms beginnen gesprekken met niet meer dan een opmerking. ) “Ja hahah, ik ben wel blij met deze stokken anders schommelden we meer rond dan dat we lopen hoor. Ik dacht laatst; “ik kan wel een stuk zonder”, en we waren aan het boodschappen doen en op een gegeven […]

“We praten even bij.”

“We werden vrienden toen we nog op de basisschool zaten, daarna zijn we samen naar de middelbare gegaan maar nu zijn we geen klasgenoten meer hahah.” “Ja inderdaad, maar we zoeken elkaar nog wel eens op om de zoveel tijd. Even bij kletsen, even kijken hoe het gaat.” En zo veranderen gewoon twee jongens die […]

“Ze noemen me ook wel pepermuntje”

Ontmoet Wilhelmina, een vrolijke vrouw die nog midden in het leven staat en blij is dat ze nog kan lopen, de vraag die dan opkomt is natuurlijk, waarom maakt dat u nou juist gelukkig? “Omdat fietsen niet meer gaat, en lopend kan ik het meeste nog doen dus het bevalt me goed. Ik ben 85 […]

Read More
“Een mooi leven opbouwen”

Het is best moeilijk om dames met een hidjab te portretteren, zo moeilijk dat ik op een gegeven moment begon te denken dat het iets religieus was, blijkt niet zo te zijn ( de hoofddoek wel, het niet op de foto kunnen krijgen niet, hoe dan ook, ik dwaal af ). Ik heb er twee […]

Read More
“Zijn we al boven?”

“Jij hebt mijn man gefotografeerd!” en inderdaad, ongeveer een halfjaar geleden is dat geweest. Dit is dus zijn vrouw, Tati, en Tati is 62 jaar oud en woont natuurlijk net als R.W. Loolofs in Drachten. Samen wel te verstaan. Hoe dan ook, ze legt uit waarom ze een hoofddoek draagt: “Ik ben moslima, maar niet […]

Read More
“Dan zou ik anders afscheid genomen hebben”

Het is een warme woensdag middag, zo rond een uur of vier. De winkels zijn nog open maar wat kan het de mensen in het thalenpark schelen? Zij komen hier omdat ze of er simpelweg langs moeten of omdat ze het fijn vinden om door een stukje natuur te lopen. Terwijl ik van de natuur […]

Read More