“Dan was ik reisfotograaf geworden”

“Ik zoek het in de details!” Zo begint het gesprek met Rob, Rob is 68 jaar en woont in Drachten, zo bij het Raadhuisplein is hij vaak te vinden. Hij laat een paar foto’s zien die hij pas geleden gemaakt heeft bij een banketbakker, en daarna een paar van uit de natuur. Zijn favoriet; een bijtje, bezig met zijn bezigheden en net op dat moment komt er een ander aanvliegen die dat ook wil.

Wat maakt u gelukkig? vraag ik hem;

“Dat is een moeilijke vraag, het gaat niet heel goed met mijn gezondheid, en heb al tien jaar geen relatie meer. Dat breekt me op, sommigen kunnen er goed over maar ik niet. Maar mijn kleindochter maakt me nog wel gelukkig. En ik kan me nog verplaatsen, anders zat ik vast op dit plein. Maar het is meer wel momenten van bij, echt gelukkig zit er niet meer zo in, en mocht het nou zo zijn dat ik morgen niet meer wakker word, wat zomaar zo zou kunnen zijn dan laat ik daar geen traan om als ik heel eerlijk ben.”

Rob Felix in het portret van Drachten door fotograaf Jeffrey Wakanno

Geeft het een ander perspectief nu u, om het zo maar te zeggen, op het randje leeft?

Hij vraagt me wat ik precies bedoelde, ik vertelde dat ik me kon voorstellen dat als je jong bent de wereld voor je open ligt maar dat nu anders is, waarop hij vraagt hoe oud ik ben, 25 jaar om precies te zijn.

“Toen ik net zo oud was als jou had ik veel dingen die ik wilde doen en beleven, maar die heb ik helaas niet gedaan, dus als ik het opnieuw zou kunnen doen dan wist ik het wel en ging ik er mee aan de slag!”

Zou u een voorbeeld willen delen?

“Dan was ik reisfotograaf geworden, en zou ik de wereld verkent hebben! Nu we het erover hebben, hoe bevalt die camera van jou je?”

En voor je het weet hebben we het over camera’s, lenzen die we graag gebruiken en bewonderen en wat al niet meer. Het is fijn te zien dat hij ook nog een stukje voldoening haalt uit de fotografie.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina’s voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“We zouden eigenlijk zometeen naar de film gaan.”

Twee weken terug vroeg ik de voorbijganger op de straten van Drachten wat hen naar buiten dreef met code oranje. De antwoorden liepen uiteen maar de reactie van deze twee dames is typerend voor de algehele houding van de Drachtsters: “Ow? Is het code oranje?” Maar wat is het dan dat ze op straat doen? […]

“Die kans is ongeveer even groot.”

“Als ik thuis kom en dan de loterij heb gewonnen, dan word ik pas blij.” “Of als

“Ik hoop komende maand 88 te worden”

In de verte zie ik een meneer aankomen, waarvan ik later ontdek dat het Romke is en naar eigen zeggen komende maand 88 hoopt te worden en in Drachten woont. Sterker nog, ik sprak hem voor de ingang van zijn appartement! Romke is zich er bewust van dat zijn gezondheid niet meer is wat het […]

Related Posts

Sorry, the comment form is closed at this time.

%d bloggers liken dit: