“Dan zou ik anders afscheid genomen hebben”

Het is een warme woensdag middag, zo rond een uur of vier. De winkels zijn nog open maar wat kan het de mensen in het thalenpark schelen? Zij komen hier omdat ze of er simpelweg langs moeten of omdat ze het fijn vinden om door een stukje natuur te lopen. Terwijl ik van de natuur geniet, de vogels die er lustig op rond kwetteren kom ik Hanna tegen, ze is 33 jaar oud en woont hier in Drachten.

Wat maakt je gelukkig?

“Van veel dingen natuurlijk, van vrienden, van familie, van een goede baan, van fijne collega’s, die dingen een beetje.”

En als je iets in je leven opnieuw en anders zou kunnen doen, wat zou dat zijn?

“Ja, ook weer veel dingen.” het antwoord blijft een moment in de lucht hangen, tot ze vervolgd: “Ik kom uit Iran, en ben Christen geworden, en als ik die keuze opnieuw had, dan zou ik het weer zo doen! Maar je vroeg om iets dat ik anders zou doen, en als ik terug zou kunnen dan zou ik anders afscheid genomen hebben. Ik ben naar Nederland gekomen voor werk, en zou met twintig dagen weer terug komen dus ik heb niet echt, écht afscheid genomen. Ik zou ze graag weer zien, ze omhelzen en vertellen dat ik echt heel veel van ze hou. Want dat heb ik nu niet gedaan, en daar heb ik wel echt spijt van.”

Hanna uit Iran in het portret van Drachten door fotograaf Jeffrey Wakanno

Hoe lang ben je nu in Nederland?

“Ik woon hier nu zes jaar, en ik werk nog bij het zelfde bedrijf als toen, bij Philips. Als Electronic Test Engineer, dus scheermessen enzo, maar als ik het uitleg zeggen veel mensen dat ze het niet snappen.”

En zou je je familie kunnen bezoeken?

“Nee, ik kan niet naar hen toekomen, dan zou ik worden opgepakt. Maar hopelijk gaat het dit jaar lukken dat ze bij mij kunnen komen. En ik ze weer kan zien en omhelzen!”

Ik hoop echt dat het je lukt Hanna, om je familie weer te kunnen zien.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina’s voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Dat zit in de genen denk ik.”

Als je het voor de wind hebt, dan ben je niet te stoppen. Zo moest ik moeite doen om Thijs van 78 jaar uit Drachten bij te kunnen houden. Met zijn rollator trotseert hij de straten, en met een glimlach stapt hij de wereld in. Dit is wat hij me te vertellen heeft: Wat kan […]

“Ik heb tijd genoeg, want ik ben lekker vroeg”

Mag ik je wat vragen? “Ja tuurlijk, ik ben onderweg naar mijn werk maar ik heb de tijd, want ik ben lekker vroeg.” “Waar ik blij van kan worden is als

“Ik moet nog een hele tijd!”

In Drachten is het altijd even afwachten wat voor reactie je terug krijgt, kun je Fries praten, of niet? Hier kreeg ik een Nederlands antwoord, ook niet zo vreemd want Judith is naar eigen zeggen “Brabander in Friesland”! Ze verstaat het overigens wel allemaal goed hoor, maar het gaan praten met een zachte “G” vond […]

Related Posts

Sorry, the comment form is closed at this time.

%d bloggers liken dit: