“Dan is het gewoon feest!”

In de koelte van de avond kom ik Grietje tegen, ze is 83 en woont hier in Drachten, niet ver hiervandaan zoals ze zal gaan vertellen. Wat maakt u gelukkig? “Waar ik heel gelukkig van ben is dat ik boven de C&A woon in een appartement, een prachtig appartement. En we wonen daar met vijf […]

Read More
“Dat is toch zo?”

“Is dat voor hobby?” vraagt ze terwijl ik haar voorbij loop in het Thalenpark, nee antwoord ik. Ik ben aan het werk voor de Drachtster Courant, die rubriek die jij, beste krantlezer, nu leest ben ik aan het maken. Julita vroeg zich af hoe het zat met al die verhalen, het is heel simpel; ik […]

Read More
“Niet klagen, het is mooi weer!”

Dit is Renze, ik kom hem tegen terwijl hij de rotonde op de Lange West aan het overkijken is. Rustig zit hij op het muurtje van Kamminga, en dit is een plek waar hij al een tijdje komt; Ja zegt u het maar, u zat hier toen na de oorlog? “Ik zat hier na de […]

Read More
“Nee, drie weken.”

Al gezellig kletsend kom ik deze dames tegen; het is moeder Johanna (71 jaar) en dochter Michelle (46 jaar) die samen de stad in gaan om te winkelen. Johanna komt hier uit Drachten en haar dochter woont momenteel met haar zoon van negen in Venhuizen. Wat maakt jullie gelukkig? “Zo een dagje even; de stad […]

Read More
“Op een hele bijzondere wijze”

Dit zijn Reinder Arie, of gewoon “Rein” en Tineke. Hij is 85 en zij is 82 en ze wonen beiden in Drachten, laten we maar direct beginnen. Om de leesbaarheid te verhogen hebben we wat zij zegt gecursiveerd: Wat maakt jullie gelukkig? “Dat we nog samen zijn, nou, dat we iedere morgen zeggen: joh, goeiemorgen, […]

Read More
“Dan was ik reisfotograaf geworden”

“Ik zoek het in de details!” Zo begint het gesprek met Rob, Rob is 68 jaar en woont in Drachten, zo bij het Raadhuisplein is hij vaak te vinden. Hij laat een paar foto’s zien die hij pas geleden gemaakt heeft bij een banketbakker, en daarna een paar van uit de natuur. Zijn favoriet; een […]

Read More
“Empathie! Nooit apathie!”

Deze breed glimlachende meneer kwam ik ondertussen al voor de tweede keer tegen, dan is het toch echt wel tijd om iemand aan te spreken en zodra ik vroeg of ik zijn portret mocht maken gebaarde Ata dat hij dat graag wilde. Hij is trouwens 66 jaar oud en woont in Drachten.

Wat maakt u gelukkig?

“Ik ben heel optimistisch, empathie! Nooit apathie! ( hij schudt afkeurend met zijn hoofd ). Ik kom uit Afghanistan en heb daar een hele hoge opleiding gehad. Ik en afgestudeerd in Internationale Betrekkingen. Daarna heb ik voor de minister van Buitenlandse Zaken gewerkt. Ik ken vijf talen: petit Frans, Russisch, Engels, Farsi, mijn moedertaal Pastoe, dat is net als Fries en Nederlands?”

Ja dat is een eigen taal ja.

“Ow dan kan ik er zes! En Nederlands. En nu ben ik werkloos hahah! Nee met pensioen, dat klinkt beter.”

Dat klinkt veel beter ja! Hoe lang woont u al in Nederland?

“Twintig jaar geleden ben ik hier naartoe gekomen.” En met lichte trots voegt hij eraan toe: “En ik woon nog steeds in hetzelfde huis, hetzelfde rayon en de zelfde stad!” Dan verandert de toon van zijn stem: “Nederland is een veel vrijer land, onze cultuur is veel geslotener, niet zo naar buiten gericht.”

Mocht dus iemand nog opzoek zijn naar een persoon geschikt voor internationale betrekkingen, die zich verstaanbaar weet te maken in zes talen? Ata klonk alsof hij nog wel zin had om een tijdje door te kunnen werken, en een vriendelijker gezicht om je te presenteren kun je je niet wensen.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Oma is druk met niets!”

Langzaam maar zeker begint het steeds iets vroeger donker te worden, en daar worden sommige mensen iets somberder van, Seppie niet. Seppie is blij, laten we kijken wat ze ons kan vertellen. “Iets specifieks waar ik blij van kan worden, tja, er is niet echt één ding, maar als ik iets moet noemen voor je […]

“Die kans is ongeveer even groot.”

“Als ik thuis kom en dan de loterij heb gewonnen, dan word ik pas blij.” “Of als

“Het kleine spul hé”

Deze levenslustige meneer kwam ik tegen toen hij een hondje aan het uit laten was, een logeetje naar eigen zeggen; “Mijn dochter komt elke week langs om even te helpen, en zo kan ik weer wat terug doen.” Wat maakt u nou gelukkig? “Het kleine spul he, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, daar kan ik […]

Read More
“Een mooi leven opbouwen”

Het is best moeilijk om dames met een hidjab te portretteren, zo moeilijk dat ik op een gegeven moment begon te denken dat het iets religieus was, blijkt niet zo te zijn ( de hoofddoek wel, het niet op de foto kunnen krijgen niet, hoe dan ook, ik dwaal af ). Ik heb er twee […]

Read More
“Zijn we al boven?”

“Jij hebt mijn man gefotografeerd!” en inderdaad, ongeveer een halfjaar geleden is dat geweest. Dit is dus zijn vrouw, Tati, en Tati is 62 jaar oud en woont natuurlijk net als R.W. Loolofs in Drachten. Samen wel te verstaan. Hoe dan ook, ze legt uit waarom ze een hoofddoek draagt: “Ik ben moslima, maar niet […]

Read More
“Dan zou ik anders afscheid genomen hebben”

Het is een warme woensdag middag, zo rond een uur of vier. De winkels zijn nog open maar wat kan het de mensen in het thalenpark schelen? Zij komen hier omdat ze of er simpelweg langs moeten of omdat ze het fijn vinden om door een stukje natuur te lopen. Terwijl ik van de natuur […]

Read More