“Ze zeggen dat ik altijd zo streng op de foto sta.”

Sommige gesprekken zijn niet zozeer te vangen in een vraag en een antwoord en zijn veel vluchtiger; een soort van snelle gedachten wisseling met opmerkingen over en weer, die dan gevangen moeten worden in een portret. Dan scheelt het wel als mensen het project kennen: “De eerste die ik van je las was over mijn […]

Read More
“Je kan beter arm en gezond zijn”

Rika ( 61 jaar ) houdt er niet van om recht in de camera te kijken, Jean ( 66 jaar ) heeft er gelukkig minder moeite mee, of het een probleem is? Absoluut niet, verandering van spijs doet eten, dus een portret dat er anders is dan de rest zal het project geen kwaad doen. […]

Read More
“Ik hoop komende maand 88 te worden”

In de verte zie ik een meneer aankomen, waarvan ik later ontdek dat het Romke is en naar eigen zeggen komende maand 88 hoopt te worden en in Drachten woont. Sterker nog, ik sprak hem voor de ingang van zijn appartement! Romke is zich er bewust van dat zijn gezondheid niet meer is wat het […]

Read More
“Dan had ik geschiedenis gekozen!”

In de verte in het Thalenpark zie ik een figuur lopen, samen met zijn hond. Als ik dichterbij kom raak ik aan de praat met Wietze en hij herkent me als Jeffrey Wakanno. Na het maken van het portret vraag ik hem wat hem nou gelukkig maakt: “Als ik op een middag met prachtig weer […]

Read More
“Wat me echt heel gelukkig maakt is mijn tantezegger.”

Met vastberaden tred loopt Annemarie ( 37 ) door Drachten, ze weet waar ze staat en heeft een eigen kijk op rijkdom en wat belangrijk is in haar leven. Wat maakt jou een gelukkig mens? “Dat zijn niet de grote dingen, maar juiste de kleine dingen in het leven, zoiets als

Read More
“Ik kan nog wel lopen hoor”

Als je zoekt naar voorbijgangers dan probeer ik altijd een gevarieerd publiek aan te spreken, jong, oud, mannelijk of vrouwelijk maar soms zie je aan de gezichten iets dat je een paar móet aanspreken. Ik zag Trientje (87) en Anne (54) al van verre aankomen, beide droegen ze een enorme glimlach en waren duidelijk plezier […]

Read More
“Ze noemen me ook wel pepermuntje”

Ontmoet Wilhelmina, een vrolijke vrouw die nog midden in het leven staat en blij is dat ze nog kan lopen, de vraag die dan opkomt is natuurlijk, waarom maakt dat u nou juist gelukkig? “Omdat fietsen niet meer gaat, en lopend kan ik het meeste nog doen dus het bevalt me goed. Ik ben 85 […]

Read More
“Ik moet nog een hele tijd!”

In Drachten is het altijd even afwachten wat voor reactie je terug krijgt, kun je Fries praten, of niet? Hier kreeg ik een Nederlands antwoord, ook niet zo vreemd want Judith is naar eigen zeggen “Brabander in Friesland”! Ze verstaat het overigens wel allemaal goed hoor, maar het gaan praten met een zachte “G” vond […]

Read More
“Oma is druk met niets!”

Langzaam maar zeker begint het steeds iets vroeger donker te worden, en daar worden sommige mensen iets somberder van, Seppie niet. Seppie is blij, laten we kijken wat ze ons kan vertellen. “Iets specifieks waar ik blij van kan worden, tja, er is niet echt één ding, maar als ik iets moet noemen voor je […]

Read More
“Het kleine spul hé”

Deze levenslustige meneer kwam ik tegen toen hij een hondje aan het uit laten was, een logeetje naar eigen zeggen; “Mijn dochter komt elke week langs om even te helpen, en zo kan ik weer wat terug doen.” Wat maakt u nou gelukkig? “Het kleine spul he, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, daar kan ik […]

Read More