“Ik geniet vol op!”

Tijdens een stormachtige periode in Gorredijk, misschien beter gezegd heel Nederland, kom ik Geke tegen. Ze komt uit Woudenberg, dat is in de buurt van Amersfoort. En is nu 50 jaar oud. Hoe dan ook, hoe komt ze hier terecht? “Ik ga maandag de Elfstedentocht fietsen, ja voor de derde keer. Het is altijd een […]

Read More
“Dan is het gewoon feest!”

In de koelte van de avond kom ik Grietje tegen, ze is 83 en woont hier in Drachten, niet ver hiervandaan zoals ze zal gaan vertellen. Wat maakt u gelukkig? “Waar ik heel gelukkig van ben is dat ik boven de C&A woon in een appartement, een prachtig appartement. En we wonen daar met vijf […]

Read More
“Empathie! Nooit apathie!”

Deze breed glimlachende meneer kwam ik ondertussen al voor de tweede keer tegen, dan is het toch echt wel tijd om iemand aan te spreken en zodra ik vroeg of ik zijn portret mocht maken gebaarde Ata dat hij dat graag wilde. Hij is trouwens 66 jaar oud en woont in Drachten.

Wat maakt u gelukkig?

“Ik ben heel optimistisch, empathie! Nooit apathie! ( hij schudt afkeurend met zijn hoofd ). Ik kom uit Afghanistan en heb daar een hele hoge opleiding gehad. Ik en afgestudeerd in Internationale Betrekkingen. Daarna heb ik voor de minister van Buitenlandse Zaken gewerkt. Ik ken vijf talen: petit Frans, Russisch, Engels, Farsi, mijn moedertaal Pastoe, dat is net als Fries en Nederlands?”

Ja dat is een eigen taal ja.

“Ow dan kan ik er zes! En Nederlands. En nu ben ik werkloos hahah! Nee met pensioen, dat klinkt beter.”

Dat klinkt veel beter ja! Hoe lang woont u al in Nederland?

“Twintig jaar geleden ben ik hier naartoe gekomen.” En met lichte trots voegt hij eraan toe: “En ik woon nog steeds in hetzelfde huis, hetzelfde rayon en de zelfde stad!” Dan verandert de toon van zijn stem: “Nederland is een veel vrijer land, onze cultuur is veel geslotener, niet zo naar buiten gericht.”

Mocht dus iemand nog opzoek zijn naar een persoon geschikt voor internationale betrekkingen, die zich verstaanbaar weet te maken in zes talen? Ata klonk alsof hij nog wel zin had om een tijdje door te kunnen werken, en een vriendelijker gezicht om je te presenteren kun je je niet wensen.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Ze noemen me ook wel pepermuntje”

Ontmoet Wilhelmina, een vrolijke vrouw die nog midden in het leven staat en blij is dat ze nog kan lopen, de vraag die dan opkomt is natuurlijk, waarom maakt dat u nou juist gelukkig? “Omdat fietsen niet meer gaat, en lopend kan ik het meeste nog doen dus het bevalt me goed. Ik ben 85 […]

“Het kleine spul hé”

Deze levenslustige meneer kwam ik tegen toen hij een hondje aan het uit laten was, een logeetje naar eigen zeggen; “Mijn dochter komt elke week langs om even te helpen, en zo kan ik weer wat terug doen.” Wat maakt u nou gelukkig? “Het kleine spul he, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, daar kan ik […]

“Van alleen maar spelletjes spelen word je ook niet fit”

“Ik hou van videogames, ja daar kan ik echt blij van worden.” “En daarnaast hou ik van

Read More
“Je kan beter arm en gezond zijn”

Rika ( 61 jaar ) houdt er niet van om recht in de camera te kijken, Jean ( 66 jaar ) heeft er gelukkig minder moeite mee, of het een probleem is? Absoluut niet, verandering van spijs doet eten, dus een portret dat er anders is dan de rest zal het project geen kwaad doen. […]

Read More
“Ik hoop komende maand 88 te worden”

In de verte zie ik een meneer aankomen, waarvan ik later ontdek dat het Romke is en naar eigen zeggen komende maand 88 hoopt te worden en in Drachten woont. Sterker nog, ik sprak hem voor de ingang van zijn appartement! Romke is zich er bewust van dat zijn gezondheid niet meer is wat het […]

Read More
“Maar dan ben je dus te laat”

Niet alleen de jeugd tref je tegenwoordig diep verzonken in hun mobieltjes, het is iets van alle leeftijden geworden, zo ook voor Jan ( 67 ) uit Drachten, hij houdt ervan als hij wat voor anderen kan doen; “elkaar helpen is belangrijk” zegt hij zo als ik hem vraag waar hij gelukkig van kan worden, en hij zou graag de wereld een stuk rechtvaardiger zien, er gebeuren zo veel dingen soms.

Jan Helmus in het portret van Drachten door fotograaf Jeffrey Wakanno

Als er iets in je leven was wat je anders kon doen, wat zou dat dan zijn?

“Dan was ik naar Canada gegaan! Niet dat ik het hier slecht heb hoor, maar we stonden wel een paar keer op de wip. Je moet zoiets doen als je met z’n tweeën bent en niet met kinderen, dat kun je echt niet maken vind ik, je ziet het wel hoor, dan planten ze de kinderen ergens en dan hebben die daar een vaderland en daar. Uiteindelijk voelen ze zich nergens thuis.

Bij ons zijn de kinderen dan het huis uit, je zou zeggen ideaal, dan kan het nu maar dan laat je de kleinkinderen weer in de steek, en dan doe je het ook weer niet. Echt de periode dat je zoiets kan ondernemen is zo kort, je komt van school en dan begint het leven en de drukte krijg je hier en ben je lekker bezig en denk je niet van ik moet weg! Dat idee kwam pas later, maar dan ben je dus te laat.”

Je komt niet elke dag een levensles op straat tegen, en niet iedereen heeft wensen om naar het buitenland te gaan; maar wat we eruit kunnen halen is misschien wel dat als je iets wil in het leven, wat het ook mag zijn, je er vroeg bij moet zijn, want de kans om die droom waar te maken krijg je misschien maar één keer.

Drachtster Courant

De serie portretten gaat onverschrokken door het nieuwe jaar in, elke week nieuwe gezichten en nieuwe verhalen.

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Er weer samen op uit”

Het is voor het eerst weer prachtig weer, en in een lente die net wat te lang op zich laat wachten loop ik over de straten van Drachten, daar in de verte zie ik een dame in een rolstoel vooruit schuifelen; met één been trekt ze zich vooruit. Snel komt er een persoon achteraan die […]

“Het is innerlijke vreugde.”

“Zo jongeman, wilde je een foto van me maken?” ( dit is één van de enkele personen die niet ik aanspreek, maar die mij aanspreken. ) “Waar ik nou echt blij van kan worden is

“Hier zijn.”

Verder opzoek naar mensen die kunnen vertellen wat hen gelukkig maakt, en als je Drachten een beetje kent dan zul je de locaties herkennen in de achtergronden; dat betekend dat het tijd word voor een nieuwe achtergrond, een nieuwe omgeving. En die hebben we gevonden, en wel eentje zo geweldig dat mensen je raar aankijken […]

Read More
“Wat me echt heel gelukkig maakt is mijn tantezegger.”

Met vastberaden tred loopt Annemarie ( 37 ) door Drachten, ze weet waar ze staat en heeft een eigen kijk op rijkdom en wat belangrijk is in haar leven. Wat maakt jou een gelukkig mens? “Dat zijn niet de grote dingen, maar juiste de kleine dingen in het leven, zoiets als

Read More
“Daarom zijn we zo gek op Nederland”

Zo, jullie lopen lekker rond! ( soms beginnen gesprekken met niet meer dan een opmerking. ) “Ja hahah, ik ben wel blij met deze stokken anders schommelden we meer rond dan dat we lopen hoor. Ik dacht laatst; “ik kan wel een stuk zonder”, en we waren aan het boodschappen doen en op een gegeven […]

Read More
“Ze noemen me ook wel pepermuntje”

Ontmoet Wilhelmina, een vrolijke vrouw die nog midden in het leven staat en blij is dat ze nog kan lopen, de vraag die dan opkomt is natuurlijk, waarom maakt dat u nou juist gelukkig? “Omdat fietsen niet meer gaat, en lopend kan ik het meeste nog doen dus het bevalt me goed. Ik ben 85 […]

Read More
“Ik moet nog een hele tijd!”

In Drachten is het altijd even afwachten wat voor reactie je terug krijgt, kun je Fries praten, of niet? Hier kreeg ik een Nederlands antwoord, ook niet zo vreemd want Judith is naar eigen zeggen “Brabander in Friesland”! Ze verstaat het overigens wel allemaal goed hoor, maar het gaan praten met een zachte “G” vond […]

Read More