“Ik hoop komende maand 88 te worden”

In de verte zie ik een meneer aankomen, waarvan ik later ontdek dat het Romke is en naar eigen zeggen komende maand 88 hoopt te worden en in Drachten woont. Sterker nog, ik sprak hem voor de ingang van zijn appartement! Romke is zich er bewust van dat zijn gezondheid niet meer is wat het […]

Read More
“Maar dan ben je dus te laat”

Niet alleen de jeugd tref je tegenwoordig diep verzonken in hun mobieltjes, het is iets van alle leeftijden geworden, zo ook voor Jan ( 67 ) uit Drachten, hij houdt ervan als hij wat voor anderen kan doen; “elkaar helpen is belangrijk” zegt hij zo als ik hem vraag waar hij gelukkig van kan worden, en hij zou graag de wereld een stuk rechtvaardiger zien, er gebeuren zo veel dingen soms.

Jan Helmus in het portret van Drachten door fotograaf Jeffrey Wakanno

Als er iets in je leven was wat je anders kon doen, wat zou dat dan zijn?

“Dan was ik naar Canada gegaan! Niet dat ik het hier slecht heb hoor, maar we stonden wel een paar keer op de wip. Je moet zoiets doen als je met z’n tweeën bent en niet met kinderen, dat kun je echt niet maken vind ik, je ziet het wel hoor, dan planten ze de kinderen ergens en dan hebben die daar een vaderland en daar. Uiteindelijk voelen ze zich nergens thuis.

Bij ons zijn de kinderen dan het huis uit, je zou zeggen ideaal, dan kan het nu maar dan laat je de kleinkinderen weer in de steek, en dan doe je het ook weer niet. Echt de periode dat je zoiets kan ondernemen is zo kort, je komt van school en dan begint het leven en de drukte krijg je hier en ben je lekker bezig en denk je niet van ik moet weg! Dat idee kwam pas later, maar dan ben je dus te laat.”

Je komt niet elke dag een levensles op straat tegen, en niet iedereen heeft wensen om naar het buitenland te gaan; maar wat we eruit kunnen halen is misschien wel dat als je iets wil in het leven, wat het ook mag zijn, je er vroeg bij moet zijn, want de kans om die droom waar te maken krijg je misschien maar één keer.

Drachtster Courant

De serie portretten gaat onverschrokken door het nieuwe jaar in, elke week nieuwe gezichten en nieuwe verhalen.

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

Read More
“Wat me echt heel gelukkig maakt is mijn tantezegger.”

Met vastberaden tred loopt Annemarie ( 37 ) door Drachten, ze weet waar ze staat en heeft een eigen kijk op rijkdom en wat belangrijk is in haar leven. Wat maakt jou een gelukkig mens? “Dat zijn niet de grote dingen, maar juiste de kleine dingen in het leven, zoiets als

Read More
“Daarom zijn we zo gek op Nederland”

Zo, jullie lopen lekker rond! ( soms beginnen gesprekken met niet meer dan een opmerking. ) “Ja hahah, ik ben wel blij met deze stokken anders schommelden we meer rond dan dat we lopen hoor. Ik dacht laatst; “ik kan wel een stuk zonder”, en we waren aan het boodschappen doen en op een gegeven […]

Read More
“Ze noemen me ook wel pepermuntje”

Ontmoet Wilhelmina, een vrolijke vrouw die nog midden in het leven staat en blij is dat ze nog kan lopen, de vraag die dan opkomt is natuurlijk, waarom maakt dat u nou juist gelukkig? “Omdat fietsen niet meer gaat, en lopend kan ik het meeste nog doen dus het bevalt me goed. Ik ben 85 […]

Read More
“Ik moet nog een hele tijd!”

In Drachten is het altijd even afwachten wat voor reactie je terug krijgt, kun je Fries praten, of niet? Hier kreeg ik een Nederlands antwoord, ook niet zo vreemd want Judith is naar eigen zeggen “Brabander in Friesland”! Ze verstaat het overigens wel allemaal goed hoor, maar het gaan praten met een zachte “G” vond […]

Read More
“Oma is druk met niets!”

Langzaam maar zeker begint het steeds iets vroeger donker te worden, en daar worden sommige mensen iets somberder van, Seppie niet. Seppie is blij, laten we kijken wat ze ons kan vertellen. “Iets specifieks waar ik blij van kan worden, tja, er is niet echt één ding, maar als ik iets moet noemen voor je […]

Read More
“Mogen wij ook op de foto?”

Meestal ben ik degene die de vragen stelt in dit project, totdat ik deze dames tegen kwam. Niet eens druk bezig met het maken van een portret maar met een foto van de kade, hoor ik opeens een stem achter me vragen; “meneer, wat bent u aan het doen?”, dus ik leg ze uit dat […]

Read More
“Dat mensen wat meer lachen”

Het is wanneer de zon lager aan de hemel staat, dat ik Gé (72) uit Leeuwarden op straat tegen kom, deze opgemonterde dame werkt graag mee met het project, omdat ze het project kende en graag de artikelen las. Ik vraag haar wat haar blij zou maken en haar antwoord leert ons iets over ons, […]

Read More
“Het kleine spul hé”

Deze levenslustige meneer kwam ik tegen toen hij een hondje aan het uit laten was, een logeetje naar eigen zeggen; “Mijn dochter komt elke week langs om even te helpen, en zo kan ik weer wat terug doen.” Wat maakt u nou gelukkig? “Het kleine spul he, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, daar kan ik […]

Read More