“Ze is écht mijn beste vriendin”

Welkom terug, het is een tijdje geleden dat ik jullie wat heb laten zien van de foto's en portretten die ik gemaakt heb, en ik heb er persoonlijk een hekel aan als mensen zich verontschuldigen als ze een tijd lang niks geplaatst hebben, sterker nog, als ik excuses zou gaan maken zou ik afbreuk doen aan een van de mooiste dingen die me had kunnen overkomen ( en waarschijnlijk zou ik op de bank kunnen slapen als ze het zou lezen ;P) ) dus zonder excuses, maar juist met trots; op 21 september jongstleden ben ik getrouwd met de liefde van mijn leven, Merle.

Een totaal nieuw leven, met een nieuwe omgeving, een huwelijksreis, veel klussen (en nog veel te doen), leren koken, nieuwe vrienden leren kennen en wat al niet, dus als iemand zich afgevraagd heeft waar de portretten gebleven zijn. Ik heb ze voor jullie bewaard, want ik ben zeker niet opgehouden met het maken van deze stukken. En vanaf nu zullen ze ook geregeld weer te vinden zijn op wakenco.com.

Zonder meer poespas, ik presenteer jullie, het portret van Drachten:

“Daar heb ik vroeger ook al eens aan mee gedaan! Naja vorig jaar, toen deed ik hier nog stage!” en dat klopt, Laura had ik vorig jaar al eens gesproken voor dit project, nog van voordat het in de Drachtster Courant verscheen. Vandaag liep ze met haar beste vriendin Hanne door Drachten en ondertussen is ze geslaagd voor de stage die ze deed. Beide wonen in Drachten en zijn nog 19 jaar oud. “Wanneer komt het in de krant, want als het na volgende week is dan zijn we twintig!”

Wat maakt jullie gelukkig?

Hanne vertelt: “Van kinderen! Niet van zelf kinderen krijgen maar ik werk met kinderen, peutertjes! Nee geen basisschool, dat haat ik hahah! Nee maar met kinderen werken is wel echt mijn passie. En dat doe ik bij de peuterspeelzaal.”

En als je terug in de tijd zou kunnen gaan om iets te veranderen, wat zou je dan anders doen?

Laura neemt het woord: “Ik denk toch wel dat ik dan beter mijn best zou doen op school, dan denk je nog niet zo na over je toekomst. Maar als je net even wat beter je best doet dan kun je eerder komen waar je wilt wezen in plaats van met een omweg. En dat gaat dan soms om een cijfer dat je beter kon halen! Maar als ik dat gedaan zou hebben dan hadden we elkaar niet ontmoet, dus eigenlijk zouden we het juist niet anders willen doen hahah!”

Jullie zijn wel echt goede vriendinnen begrijp ik?

“Ja ze is echt mijn beste vriendin!”

Het gebeurt nog niet zo vaak, maar zo nu en dan tref ik dan toch weer mensen die ik eerder geportretteerd heb. Het is echt leuk om ze dan weer eens te spreken en te kijken hoe het nu met hen gaat, dus hebben we eens gesproken, ook al is dat een tijd geleden, stap op me af en en vertel me hoe het nu met je gaat.

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina's voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Oma is druk met niets!”

Langzaam maar zeker begint het steeds iets vroeger donker te worden, en daar worden sommige mensen iets somberder van, Seppie niet. Seppie is blij, laten we kijken wat ze ons kan vertellen. “Iets specifieks waar ik blij van kan worden, tja, er is niet echt één ding, maar als ik iets moet noemen voor je […]

“Mogen wij ook op de foto?”

Meestal ben ik degene die de vragen stelt in dit project, totdat ik deze dames tegen kwam. Niet eens druk bezig met het maken van een portret maar met een foto van de kade, hoor ik opeens een stem achter me vragen; “meneer, wat bent u aan het doen?”, dus ik leg ze uit dat […]

“Ik moet nog een hele tijd!”

In Drachten is het altijd even afwachten wat voor reactie je terug krijgt, kun je Fries praten, of niet? Hier kreeg ik een Nederlands antwoord, ook niet zo vreemd want Judith is naar eigen zeggen “Brabander in Friesland”! Ze verstaat het overigens wel allemaal goed hoor, maar het gaan praten met een zachte “G” vond […]

Read More
“Een mooi leven opbouwen”

Het is best moeilijk om dames met een hidjab te portretteren, zo moeilijk dat ik op een gegeven moment begon te denken dat het iets religieus was, blijkt niet zo te zijn ( de hoofddoek wel, het niet op de foto kunnen krijgen niet, hoe dan ook, ik dwaal af ). Ik heb er twee […]

Read More
“Zijn we al boven?”

“Jij hebt mijn man gefotografeerd!” en inderdaad, ongeveer een halfjaar geleden is dat geweest. Dit is dus zijn vrouw, Tati, en Tati is 62 jaar oud en woont natuurlijk net als R.W. Loolofs in Drachten. Samen wel te verstaan. Hoe dan ook, ze legt uit waarom ze een hoofddoek draagt: “Ik ben moslima, maar niet […]

Read More
“Dan zou ik anders afscheid genomen hebben”

Het is een warme woensdag middag, zo rond een uur of vier. De winkels zijn nog open maar wat kan het de mensen in het thalenpark schelen? Zij komen hier omdat ze of er simpelweg langs moeten of omdat ze het fijn vinden om door een stukje natuur te lopen. Terwijl ik van de natuur […]

Read More
“Sport vond ik zo standaard”

Diep in concentratie turen de dames in de verte, ogenschijnlijk leek iemand voor hen te poseren zo’n honderd meter verderop. Onbedoeld trekken ze de aandacht van voorbijlopend publiek en ook ik kan het niet laten een praatje met ze te maken. Dit zijn Jolanda uit Drachten ( 44 jaar oud ) en Hilda uit Bakkeveen […]

Read More
“Ieder heeft z’n plekje gevonden”

Het was me nog niet eerder overkomen, tot nu toe las iedereen die ik aansprak op straat de column, maar niemand wilde zelf in de krant komen; níemand! Gelukkig zag ik Dinie zitten, ze wilde me uit de brand helpen. Dinie is 57 jaar en woont in Rottevalle. Wat is uw droom altijd geweest? “Dromen..? […]

Read More
“Achttien jaar heeft het geduurd”

Samen in het Reidingpark, zittend op een bankje rustig genietend van de natuur en het vogelorkest dat uit volle borst zingt, rusten Minus en Harmke uit van een korte wandeling die ze geregeld maken. Beide zijn ze in de tachting, 81 en 80 respectievelijk. Wat maakt jullie gelukkig? “De kinders kunnen er nu ook weer […]

Read More
“Vooral die kleur groen; meigroen!”

Niet iedereen wil met portret en al in de krant verschijnen, zo ook de dame die ik aansprak voordat ik dit portret maakte. Geen probleem, we kijken gewoon even verder en net toen ik drie passen verder was hoor ik iemand achter me vragen of dat die ene was die die interviews doet. Dit is […]

Read More
“De dingen die ik anders wilde, heb ik aangepakt”

“Wat een moeilijke vervelende vraag!” Dat was het antwoord dat ik kreeg van Chris ( 56 jaar, woonachtig in Leeuwarden ) op de vraag waar hij gelukkig van kon worden. Die reactie had ik niet eerder gekregen in anderhalf jaar tijd, dus ik vroeg me oprecht af of er wel iets was wat hem blij […]

Read More
“En ik ben niet onverschillig!”

Op een dag die te mooi is om bezig te zijn met dingen als boodschappen kom ik Sytske tegen, deze vrouw van 82 ( bijna 83 ) jarige leeftijd is er op uit om te genieten van het weer. Ik vraag haar naar wat haar gelukkig maakt, en ze vat het als volgt samen: “Wil […]

Read More