“Vooral die kleur groen; meigroen!”

Niet iedereen wil met portret en al in de krant verschijnen, zo ook de dame die ik aansprak voordat ik dit portret maakte. Geen probleem, we kijken gewoon even verder en net toen ik drie passen verder was hoor ik iemand achter me vragen of dat die ene was die die interviews doet. Dit is Hannie, officieel heet ze Johanna, maar omdat haar moeder haar altijd streng aansprak met die naam als ze wat uitgespookt had word ze liever Hannie genoemd. Dus dat zullen we dan ook maar doen, Hannie is 72 jaar en woont hier in Drachten en ik hoef haar niet eens te vragen waar ze blij van word, ze weet namelijk al hoe het werkt:

“Ik lees de stukjes altijd, en waar je blij van kan worden, ja dat de zon weer schijnt he! Vooral die kleur groen ( ze wijst naar het parkje in de verte ), van de zon door de verse blaadjes; meigroen!”

Daarna maken we een portret en ze vervolgt; “Ik loop nu met een rollator, omdat ik een week of zes geleden een rugwervel gebroken heb, ik was op vakantie en op de laatste dag viel ik in de badkamer, maar die rollator is maar tijdelijk hoor! Die kan straks gelukkig weer in de stalling! En als alles mee zit kan ik straks weer op vakantie en dan wil ik kunnen fietsen, komende dinsdag ( dat zal ongeveer gisteren zijn op moment van publiceren ) zal ik met de fysiotherapeut te fietsen, dan kan ze zien hoe dat gaat.”

johanna ( hannie ) in het portret van Drachten door fotograaf jeffrey wakanno

Gelukkig krijg ik nog de kans om nog een vraag te stellen; als je iets opnieuw zou kunnen doen, wat zou dat zijn?

“Ik zou alles weer net zo doen zoals het gegaan was. Alleen zou ik wel protesteren, ik werkte namelijk in een kindertehuis en toen ik zelf kinderen kreeg mocht dat niet meer. Dan kon je de onregelmatige diensten niet meer doen.”

Was dat een weeshuis?

“Ja onder andere, ik heb ook nog gewerkt in een tehuis voor moeilijk opvoedbare meisjes, bij pleeggezinnen en noem maar op.”

Dus u heeft wel ervaring, dan moeten uw kinderen wel goed terecht gekomen zijn!

Ze lacht even; “Ja, nou ze hebben een goed plek gevonden, de rest moeten ze nu zelf maar doen hahah!”

Drachtster Courant

Deze serie portretten zijn eerder verschenen in de Drachtster Courant en nu online te vinden op wakenco.com. Iedereen is gefotografeerd op de straten van Drachten, of ze er nu wonen, werken of winkelen ( of iets anders doen ). 

Herken je iemand?

Laat het me weten in de commentaren hier beneden wat ze voor jou betekenen! En deel dit portret met hen!

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina’s voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

Ontdek ook het verhaal achter deze gezichten:

“Zijn we al boven?”

“Jij hebt mijn man gefotografeerd!” en inderdaad, ongeveer een halfjaar geleden is dat geweest. Dit is dus zijn vrouw, Tati, en Tati is 62 jaar oud en woont natuurlijk net als R.W. Loolofs in Drachten. Samen wel te verstaan. Hoe dan ook, ze legt uit waarom ze een hoofddoek draagt: “Ik ben moslima, maar niet […]

“Ik loopt dan nog eventjes verder”

De terrasjes vullen zich langzaam en de lente fladdert door de lucht en het leven glimlacht ons weer toe, niets vermoedend van de kou die ons nog te wachten stond maak ik het portret van Hetty die net van een terrasje komt en nog even een blokje om loopt, ze is 72 jaar oud en […]

“Iedereen kende mij”

Johannes kwam ik tegen zo rond het carillon, op een warme en drukke middag in het centrum van Drachten, hij vroeg mij wat ik zoal aan het fotograferen was ( op straat rond lopen met een camera nodigt immers uit tot een gesprekje ). Ik vertelde hem van het Portret van Drachten, dat ik het […]

Related Posts

Sorry, the comment form is closed at this time.

%d bloggers liken dit: