Wak&harkema II

Dat de verhalen op straat liggen, of liever, rondlopen had ik al ontdekt, maar wat ik niet had verwacht was een gedreven hobbytuinder te treffen die vol liefde vertelde over zijn bonen, het tuinieren en de toekomst van de algehele volkstuinderij! Soms spreek je mensen uit het niets aan, dan spreken ze jou aan, later maak je een praatje en ga je daarna verder op je weg. Nu was alles anders, ik liep niet, ik fietste, ik had geen camera bij me ( nog een reden om het apparaat altijd met je mee te zeulen ) en ik rook naar diesel. Toch kon ik het niet laten om Nico aan te spreken, je ziet niet elke dag iemand rond rijden op een halve tractor-karretje-ding. Wat bleek, hij kwam net terug van zijn volkstuintje, en het voertuig waar hij trots op rond reed gebruikte hij bij het omploegen van de grond. Daar moest ik het fijne van weten, en niet veel later troffen we elkaar bij de tuinen, de vijf velden die hij onder beheer had. De vraag, zo vertelde hij naar wâldbeantsjes was niet bij te benen, niet te vergelijken met wat je in potten in de supermarkten vind. Zoveel intenser qua smaak, maar ook qua beleving. Een op en top Fries product dat al biologisch was voordat biologisch een ding werd.

Maar niet alleen wâldbeantsjes waren zijn ding, zo vertelde hij over boerentenen, reade krobben en citroentjes. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik geen enkele van deze bonensoorten kende, gelukkig was ik niet de enige, Nico was degene die ze op de tuinen introduceerde als een nieuwe specialiteit. En iedere boon heeft zijn eigen karakter, eigenschappen en bijzonderheden. Zo zijn de reade krobben perfect voor een pittige chili con carne, terwijl de boerentenen het beter in bijvoorbeeld een salade doen. En zo zijn de citroentjes ideaal te gebruiken als vleesvervangers.

De enorme verscheidenheid aan rassen peulvruchten die er zo te vinden zijn op een veldje in de Harkema deed me versteld staan. Vol bewondering voor deze bewaarder van soorten luisterde ik naar de verhalen, waarom het bijvoorbeeld van absoluut belang is om je velden onkruidvrij te houden totdat de bloesem komt. Zodra de planten bloeien kun je geen onkruid meer wieden, de kans dat je de bloesem, en daarmee de vrucht beschadigt is simpelweg te groot.

Onder het genot van een sterke bak koffie spraken we over alle soorten die Nico kon bedenken, dat hij zelfs begonnen was met het kweken van soldaatjes. En het grote succes hiervan. Maar hij was ook bang voor een toekomst waarin de afzonderlijke bonensoorten in de vergeteleid zouden raken, of nog erger; zouden uitsterven. De vergetelheid omdat er steeds minder jongeren zijn die uberhaupt van het bestaan afweten van deze bonen, laat staan dat ze ze gaan kweken. En het uitsterven omdat de grote biotechbedrijven zoals Monsanto, DuPont en Bayer lobbyien voor het verbod op de handel van ongecertificeerde zaden in Europa.

Als het aan Nico ligt kunnen we hier nog lang genieten van een verscheidenheid aan soorten, kleuren en maten bonen. Maar hij heeft hulp nodig, wil je meer weten over de reade krobben, boerentenen ( heel smakelijk ), citroentjes of de soldaatjes?

Fout: Contact formulier niet gevonden.