“Ik hoop komende maand 88 te worden”

In de verte zie ik een meneer aankomen, waarvan ik later ontdek dat het Romke is en naar eigen zeggen komende maand 88 hoopt te worden en in Drachten woont. Sterker nog, ik sprak hem voor de ingang van zijn appartement! Romke is zich er bewust van dat zijn gezondheid niet meer is wat het ooit geweest was, toch is hij positief.

Wat maakt u gelukkig?

“Ondanks dat ik met de rollator loop ben ik blij met mijn gezondheid, ik heb net twee moeilijke jaren achter de rug gehad maar ik loop nog mooi rond! Het klinkt misschien raar om te zeggen, en ik bedoel het niet verkeerd, maar als ik naar mijn collega’s kijk, waarvan er sommige er al niet meer zijn, dan vind ik dat ik blij mag zijn dat ik er nog ben!”

Romke Overzet in het portret van Drachten door fotograaf Jeffrey Wakanno

Als u iets in uw leven anders zou kunnen doen, wat zou dat zijn?

“Nou opzich is er niet iets wat ik anders gedaan zou willen hebben, waar ik wel groots op ben is dat mijn ouders me toentertijd, na de tweede wereld oorlog naar school hebben laten gaan. En er was nog geen boekenfonds toen en ook geen studiefinanciering dus dat moest allemaal uit de kleine beurs betaald worden, en daardoor had ik het geluk dat ik niet naar Indonesië hoefde, daar kreeg ik een vrijstelling voor. Later ben ik nog wel in dienst geweest hoor, maar heb gelukkig nooit hoeven vechten. En ook met de tweede wereldoorlog, ik was tien tot vijftien en we woonden op het platteland dus je zag de vliegtuigen wel over vliegen en je hoorde ook wel verhalen maar de echt akelige dingen zijn ons gelukkig bespaard gebleven. En als het een beetje mee zit hoop ik komende maand 88 te worden!”

Drachtster Courant

De serie portretten gaat onverschrokken door het nieuwe jaar in, elke week nieuwe gezichten en nieuwe verhalen.

Het Boek

De verhalen van 2017 worden op dit moment verzameld in een boekwerk, dit omvat de gepubliceerde portretten die verschenen in de Drachtster Courant, de portretten die verschenen op deze website en tal van niet eerder gepubliceerde werken. Op dit moment staat de teller al op 170 pagina’s voor dit project.

Je kan hieronder je email adres achter laten om meer informatie over het boek te ontvangen!

“Kan opa dan niet een weekje bij de buren?”

De vraag is simpel, maar heeft voor een ieder van ons een ander antwoord, dus waar kun jij blij van worden? “Ik ga vaak met de dochters, en dan vooral zonder de mannen, op stap! Even lekker een dagje winkelen.” Zonder mannen nog wel! Hoe is dat zo ontstaan, doen jullie dat al lang? “Nou […]

“Ik heb het wel eens erger meegemaakt”

“Ik sta hier voor KIKA met code oranje op de straten, maar ik heb het wel eens erger meegemaakt.” “Herinner je laatst code rood nog? Toen was het schaatsen op de straten en kon je op mensen afstappen, ze aanspreken en hopen dat je

“Ik moet nog een hele tijd!”

In Drachten is het altijd even afwachten wat voor reactie je terug krijgt, kun je Fries praten, of niet? Hier kreeg ik een Nederlands antwoord, ook niet zo vreemd want Judith is naar eigen zeggen “Brabander in Friesland”! Ze verstaat het overigens wel allemaal goed hoor, maar het gaan praten met een zachte “G” vond […]

Related Posts

Sorry, the comment form is closed at this time.

%d bloggers liken dit: